Sanktuarium Pana Jezusa Konającego w Pacanowie

Sanktuarium słynące, szczęśliwie ocalonym z licznych pożarów, Cudownym Krucyfiksem

Według tradycji cudowny krucyfiks z Pacanowa był jednym z trzech, które płynęły Wisłą. Jeden zatrzymał się w Mogile blisko Krakowa, gdzie dziś stoi sanktuarium. Drugi wyłowiono w Warszawie i otoczono kultem. Trzeci zatrzymał się w Pacanowie i zasłynął łaskami.

 

Osada odwiedzana przez królów
Pacanów ma długą i bogatą historię sięgającą początków państwa polskiego. Stanowił własność wielu znakomitych polskich rodów. Cieszył się opieką królów i był adresatem licznych przywilejów. Od początku XIII wieku istnieje tam parafia z kościołem pw. św. Marcina z Tours. Świątynia była wielokrotnie niszczona i trawiona przez pożary, a następnie odbudowywana. Do tej pory zachowały się fragmenty murów kościoła wczesnogotyckiego. W 1610 roku wybudowano w kościele kaplicę św. Anny, w której umieszczono chrzcielnicę z marmuru brunatnego. Można ją podziwiać do dzisiaj. W 1634 roku dobudowano kaplicę Pana Jezusa, w której umieszczono krucyfiks Pana Jezusa Konającego, otoczonego kultem sięgającym XV wieku.

Cudowny Krucyfiks
Najprawdopodobniej, mierzący blisko 2 metry Krzyż przedstawiający Pana Jezusa Konającego,  pochodzi z XII wieku. Wówczas nie rzeźbiono jeszcze cierniowej korony wokół głowy i tej nie posiada Chrystus w Pacanowie. Początkowo czczony był w drewnianej kapliczce przy probostwie szpitalnym, później przeniesiono go do specjalnie wybudowanej kaplicy przy kościele św. Marcina. Krucyfiks ocalał dwukrotnie z pożarów, jakie wybuchły w 1906 i 1944 roku. Na drewnianym ołtarzu z krzyżem widoczne są dziś jedynie niewielkie ślady pozostawione przez ogień, chociaż podczas tych wydarzeń spłonął cały kościół. Krucyfiks zasłynął łaskami, o czym świadczą liczne wota, mówią o tym również teksty źródłowe z XVII wieku. Krzyż odsłaniany jest codziennie rano przed mszą świętą i zasłaniany wieczorem obrazem przedstawiającym pokutującą i klęczącą u stóp Krzyża Marię Magdalenę.

Cel pielgrzymów
Pacanów od wielu lat jest celem licznych pielgrzymek z całego kraju. Jest to również miejsce szczególne dla Polonii rozsianej po całym świecie. Pielgrzymi na ołtarzu od dawna wieszają wota. Najczęściej mają one kształt serc, rąk czy nóg, są to też krzyże, sznury korali, gwiazdy senatorskie, medale i inne odznaczenia. W Sanktuarium Pana Jezusa Konającego odbywa się co roku, jeden z największych w diecezji kieleckiej, odpustów. Połączony jest on z parafialnymi dożynkami. Na uroczystości przybywają pielgrzymi, między innymi, ze Stopnicy, Czyżowa, Solca Zdroju, a także goście z zagranicy, w większości z USA, Austrii i Niemiec. Oprócz głównych uroczystości odpustowych, we wszystkie piątki miesiąca odprawiana jest w sanktuarium Droga Krzyżowa. Szczególną oprawę ma również Święto Podwyższenia Krzyża. Obecnie kościół św. Marcina stara się o tytuł bazyliki mniejszej.
 
W Pacanowie nie tylko kozy kują. Co roku wraca tu tysiące pielgrzymów. 

www.wrota-swietokrzyskie.pl